"Kochani! Wiosna przyszła, i ja to czuje w powietrzu, muzyce i ludziach. Czuję całym sobą”. Tak pisał mój brat. I tak sobie myślę, że on ma rację.··Co roku mniej więcej o tej samej porze mówimy o kochaniu, o marzeniach i czujemy dziwną lekkość serca i umysłu.·Ale... Tylko mówimy. Mówimy o wzniosłości uczuć, ale czy umiemy kochać?·Czym jest miłość? Miłość jest w każdym z nas, ale czy potrafimy ją dać? Nie brać, ale dawać, bo to jest istotą miłości. Oddanie samego siebie, tego co najlepsze w człowieku powoduje otrzymanie tego najpiękniejszego daru.·Popatrzmy na siebie, zabieganych, z odwiecznym brakiem czasu i pośpiechem malującym grymas zniecierpliwienia i niechęci dla potrzeb drugiego człowieka.·Czy brak czasu to powód czy wymówka? A może obawa przed otwarciem się? Ale jeżeli boję się to znaczy, że nie kocham. Więc chyba nie to.·Szukamy ciepła, zrozumienia bliskości drugiego człowieka, ale traktujemy wszystkich przedmiotowo. Przecież to ja jestem najważniejsza, więc ja chcę..... ale nie mam czasu dać. ·Zastanawiam się gdzie pogubiliśmy się pomiędzy brać i dać. Dlaczego przebiegamy obok siebie, zatrzymujemy się na moment, mikrosekundę, i dalej pędzimy, mówimy że kochamy a tylko konsumujemy substytuty.··Wiosna jest porą miłości, świętem pożegnania zimna i szarzyzny i powitania ciepła i zielonej nadziei, świętem odrodzenia naszych uczuć.·Przypomnijmy sobie, kiedy ostatni raz powiedzieliśmy, mam dla Ciebie czas, nieważne są pieniądze, układy, ważny jesteś Ty? Nie pamiętacie?·To znaczy, że już nie umiecie kochać.··”Szkoda czasu! Chwyćmy go dla siebie! Niech rozśpiewa się w nas skowronek, listek wypuści brzoza, motylem błysną kolory jutra.”·Tylko, co z tego, jeśli zabraknie już czasu na to by popatrzeć na lot motyla?··Wasza micra

PS: po rozesłaniu tekstu dostałam w odpowiedzi „dwa piękne wiersze, znalezione gdzieś w sieci, nie wiem, kto je napisał, mam nadzieję, że nie będzie miał mi za złe dołączenie jednego z nich.... micra

... autor na razie nie znany...