powrót do strony głównej

archiwum

w tym wydaniu:

AKI:

wielkanocna legenda

burak wydania:

bur@k

ISP-Ż:

deklaracja

Jakub Kudlecki:

RS Nowa Demokracja

Kasia Kordyl:

być kobietą

Krzysztof Smoliński:

inna gospodarka

Leszek Skonka:

liczby nie kłamią

 

Magdalena:

polemika

micra:

to nie jest śmieszne

wiosna

Monika Kos-Nowicka:

portret artysty

Solidarność:

propozycje

Roman Kafel

odezwało się

Zbyszek Koreywo:

cisza przed burzą

 

Simon Standage jest światowej sławy angielskim skrzypkiem specjalizującym się
w stylowym wykonawstwie muzyki XVII i XVIII wieku na instrumencie z epoki. Od niemal trzydziestu lat współpracuje z najwybitniejszymi interpretatorami muzyki dawnej: Christopherem Hogwoodem^[1], Trevorem Pinnockiem^[2], Richardem Hickoxem^[3], Sir Johnem Eliotem Gardinerem^[4]. Artysta ma w swoim dorobku niemal sto płyt CD, na których zarejestrował zarówno dzieła niezwykle popularne, jak na przykład Cztery pory roku Antonio Vivaldiego czy Koncerty skrzypcowe Johanna Sebastiana Bacha, a także utwory rzadko wykonywane – czasem niemal zupełnie zapomniane – jak choćby koncerty Jean-Marie Leclaira czy Alessandro Marcello. Mimo tego, iż zainteresowania repertuarowe Simona Standage’a koncentrują się głównie na muzyce epoki baroku, artysta równie chętnie sięga po utwory kameralne klasycyzmu i wczesnego romantyzmu.

Simon Standage urodził się w Anglii 8.11.1941 roku w High Wycombe (hrabstwo Buckingham). W wieku siedmiu lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach u Ivy Palmer,
a następnie kontynuował u Petera Chamberlaina w szkole Bryanston. W latach 1959 - 63 studiował w King’s College w Cambridge teorię muzyki, a także grę na skrzypcach. Tuż po ukończeniu studiów wyjechał do Holandii, gdzie do 1967 roku współpracował z Netherlands Chamber Orchestra kierowaną przez znakomitego polskiego skrzypka i dyrygenta Szymona Goldberga. W 1967 roku Simon Standage otrzymał stypendium fundacji Harknessa, dzięki któremu mógł przez dwa lata studiować w Nowym Jorku u jednego z najsłynniejszych pedagogów - Ivana Galamiana. Po powrocie do Anglii przez cztery lata był członkiem London Symphony Orchestra, a przez kolejnych kilka lat, do 1978 roku pełnił funkcję wice koncertmistrza w The English Chamber Orchestra.

Początek lat siedemdziesiątych był okresem przełomowym w artystycznej karierze Simona Standage’a. Pod wpływem fascynacji stylowymi interpretacjami muzyki średniowiecza
i renesansu dokonywanymi przez Christophera Hogwooda i Davida Munrowa nabył w Paryżu swoje pierwsze zabytkowe skrzypce (Rozé, 1753 Orléans). W 1973 roku wraz z klawesynistą Trevorem Pinnockiem postanowił założyć zespół, który miałby specjalizować się
w wykonywaniu muzyki XVII i XVIII wieku na instrumentach z epoki. Pierwsze znaczące koncerty nowopowstałego zespołu o nazwie The English Concert odbyły się na wiosnę 1973 roku. Były to występy podczas Angielskiego Festiwalu Bachowskiego (w maju 1973) oraz Koncert Promenadowy w Londynie, na którym wykonano utwory m.in. Giovanniego Gabriellego. Przez osiemnaście lat współtworzenia The English Concert, Simon Standage sprawił, że zespół ten stał się jedną z najbardziej znanych i najwyżej cenionych grup wykonujących muzykę dawną. Kontrakt z Deutsche Grammophon Archiv Produktion zaowocował wieloma wspaniałymi nagraniami Simona Standage’a i The English Concert. Zarejestrowano m.in. koncerty skrzypcowe Johanna Sebastiana Bacha (w tym zrekonstruowany przez Simona Standage’a koncert na troje skrzypiec BWV 1064), Antonio Vivaldiego Cztery pory roku (które w 1982 roku otrzymało prestiżową nagrodę Grammy), Arcangelo Corellego sonaty triowe oraz koncerty skrzypcowe Józefa Haydna.

W tym samym czasie artysta koncertował, a także nagrywał wraz z innym znamienitym zespołem – The English Baroque Soloists, kierowanym przez Sir Johna Eliota Gardinera. Jako solista i koncertmistrz nagrał m.in. Concerti grossi op. 3 Georga F. Haendla.

Szczególne miejsce w artystycznej karierze Simona Standage’a zajmuje współpraca z przyjacielem z czasów studiów – Christopherem Hogwoodem i prowadzoną przez niego
The Academy of Ancient Music. Wśród wielu nagrań dokonanych wraz z tym zespołem do najbardziej znaczących zaliczają się: Antonio Vivaldiego – cykl koncertów skrzypcowych
La Cetra oraz wszystkie koncerty skrzypcowe Wolfganga Amadeusa Mozarta z kadencjami Simona Standage’a. W latach 1984 - 89 artysta brał także udział w pierwszym w historii fonografii nagraniu dziewięciu symfonii Ludwiga van Beethovena dokonanym na instrumentach z epoki. W roku 1991 zespół Hogwooda w szczególny sposób docenił zasługi Simona Standage’a wybierając go na stanowisko Associate Director of Academy of Ancient Music. Pełnił tę funkcję do 1995 roku. Pomimo wielu obowiązków wynikających z jednoczesnej współpracy z kilkoma zespołami (artysta przez wiele lat był również koncertmistrzem orkiestry City of London Sinfonia) od 1981 roku jest także prymariuszem założonego przez siebie The Salomon String Quartet. Zespół ten specjalizuje się w stylowym wykonawstwie repertuaru klasycznego na historycznych instrumentach, dokonał także licznych nagrań dla wytwórni Hyperion. Do najważniejszych osiągnięć zespołu należą nagrania kwartetów Pruskich i Apponyi Josepha Haydna (nagrodzone Diapason d’or) oraz Kwartetów haydnowskich Wolfganga Amadeusa Mozarta.

W 1990 roku wraz z dyrygentem Richardem Hickoxem założył nowy zespół o nazwie Collegium Musicum 90, który także wykonuje muzykę barokową na instrumentach z epoki. Collegium Musicum 90 tworzą wybitni instrumentaliści, przeważnie od lat zaprzyjaźnieni
z Simonem Standagem.

Już od samego początku zespół ten został okrzyknięty w Anglii jedną z najlepszych grup wykonujących muzykę dawną. Collegium Musicum 90 kierowane wspólnie przez Simona Standage’a i Richarda Hickoxa dokonało wielu nagrań dla wytwórni Chandos. Wśród ważniejszych należy wymienić – Koncerty skrzypcowe Jean - Marie Leclaira oraz Concerti grossi op. 6 Georga F. Haendla.

Zespół bierze udział w najważniejszych festiwalach muzycznych w Wielkiej Brytanii
a także w innych krajach europejskich. W 1995 roku, w trzechsetną rocznicę śmierci Henry Purcella zespół dokonał nagrania opery Dydona i Eneasz, które telewizja BBC wykorzystała
w filmowej adaptacji dzieła. Film ten był emitowany w Wielkiej Brytanii oraz w krajach Unii Europejskiej.

Od 1994 roku Simon Standage bardzo często odwiedza także Polskę. Wraz z polską skrzypaczką Agatą Sapiechą^[5] prowadzi klasę skrzypiec barokowych w Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie. W 1994 roku wraz z zespołem Il Tempo kierowanym przez Agatę Sapiechę odbył tourneé po Polsce. W programie koncertów, oprócz dzieł znanych kompozytorów włoskich, francuskich i niemieckich znalazły się także utwory Adama Jarzębskiego oraz Stanisława Sylwestra Szarzyńskiego.

Simon Standage grywa również na altówce. Wraz z zespołem
Collegium Musicum 90 nagrał koncert altówkowy Georga Philippa Telemanna.