„Ten dom, w którym jesteśmy jest darem przeważnie ludzi biednych, ludzi biednych dla odnowy Rzeczypospolitej. I muszę powiedzieć, że ci biedni ludzie przyjeżdżają do radia, przychodzą tutaj, bo oni cieszą się, że jest tak. Mówię, widzicie tutaj marmury. To nie są marmury. To jest granito – gres. A taki jeden człowiek, który się zna na tych, na tej ceramice, wszedł, powiedział: proszę Ojca to jest trzeci gatunek. A ja mówię: skąd Pan wie? Ten człowiek jest tutaj obecny (na spotkaniu). -Ja się na tym znam. Ale może być trzeci gatunek, a może być to piękne. Niech dom nasz będzie piękny, biedny ale czysty. Nasz dom z cmentarza podźwignięty. I właśnie to, proszę państwa, to jest dar ludzi biednych dla odnowy Rzeczypospolitej. Tak jak to radio. Wszyscy się dziwią, że radio się utrzymuje. Radio w zeszłym roku musiało wydać, musieliśmy wydać ponad 21 milionów złotych, jeszcze tego nie podaliśmy do radia, tego całego bilansu, słuchaczom, ale to uczynimy. Ponad 21 milionów złotych. [Tu wszedł ksiądz biskup] Ksiądz biskup jest, świetnie.[oklaski] Prosimy bardzo. Ekscelencjo. Bóg zapłać. Otóż, proszę państwa, to jest dar ludzi biednych. Ktoś może powiedzieć, że to jest bardzo dużo i ja mogę powiedzieć, że mnie nie raz żołądek boli, ale tak mówię: Boże, Polaków jest w Polsce czterdzieści milionów, a na świecie drugie tyle. Policzmy sobie, po złotówce to jest osiemdziesiąt milionów. Trzeba tylko solidarności w dobrym, jak jest coś dobrego, to jeżeli ktoś coś robi dobrego to czy to będzie ksiądz, czy to będzie muzułmanin czy będzie wierzący czy niewierzący, róbmy dobro. Ksiądz biskup, arcybiskup Tokarczuk opowiadał mi, pytałem się go: ekscelencjo jak ksiądz arcybiskup dał radę, [to] są cudowne lekcje od tych wielkich ludzi: abp Tokarczuk, abp Majdański, ks kard Gulbinowicz i inni. Jak opowiadają to się tak słucha. Ojciec Krąpiec do mnie mówi, no tak, zresztą kiedyś przełożony księdza biskupa Wojtyły, a teraz przyjaciel i twórca m.in. encyklopedii. Polecam mamy tą encyklopedię tutaj. Jakbyśmy tak wszystkim tutaj to, ojcze profesorze, to chyba nie możemy dać bo to było by za drogo. [Ale będzie dodruk – głos z sali]. Ale mamy parę egzemplarzy, przynajmniej zarządowi miasta, ale księdzu biskupowi koniecznie. Przepraszam ale tak nie wiem, jak ktoś to słyszy to niech zorganizuje to. Otóż kochani jeżeli ojciec ksiądz abp Tokarczuk mówił, pytałem się: Jak ksiądz abp dał radę? -Jeżeli coś dobrego było to rozdmuchiwałem. To nie raz nie szło momentalnie w górę ale powoli się podnosiło. Rozdmuchiwać, zachęcać. Św. Paweł mówi: napominajcie się z miłością i zachęcajcie. Kochani mamy jeden dom. Ja się tak zasmuciłem trochę tymi, różnymi, takimi emocjonalnymi, no, wypowiedziami w związku z tym centrum. Może plan szalony, ależ Boże kochany ileż tu szaleńców jest, musimy być wszyscy szaleni. Państwo nie jesteście szaleni? Jechaliście tutaj taki kawał drogi, nawet z Norwegii, nawet ze Szwajcarii. Ile to kosztuje! A ile czasu. A ile różnych... Boże. Szaleni! Sami szaleni! Jesteście nienormalni. Gdybyście byli normalni to by was tu nie było. To byście siedzieli przed telewizorniom [zapis fonetyczny]. I tak jak więk..., duża część narodu... no... tak może inaczej. W każdym bądź razie. Damy radę.

To jest pierwsze. Rozdmuchiwać dobro. Ktokolwiek robi dobro, chciałbym tylko oświadczyć, że to nie jest dla kogokolwiek z nas, to nie jest nawet dla ojców redemptorystów. Ojcowie redemptoryści, księża, nie tylko redemptoryści, ale i księża dostają nic, dosłownie nic. Firmy zatrudnione w radiu dostają zapłatę. Z ojców nikt nic nie dostaje. W pokoju, w domu, możecie zobaczyć w naszym klasztorze jakie to my mamy siedziby, a to, że nie chodzimy za przeproszeniem, obsmarkani[zapis fonetyczny] to chyba dobrze o nas świadczy, Nasz dom chociażby był biedny ale niech będzie czysty. I wewnętrznie i zewnętrznie. Otóż, jeżeli o coś prosimy to prosimy o to co jest zgodne z prawem w naszej ojczyźnie. To jest nasz dom wszystkich.