Współczesny ruch feministyczny dość długo zwlekał z ustosunkowaniem się do kwestii macierzyństwa. Powód tego był oczywisty. Jednym z głównych zadań ruchu feministycznego stało się wszak zakwestionowanie tradycyjnej roli kobiety.

Kobiecość jako taka, a wraz z nią macierzyństwo, były nieomal symbolem tego, z czym należało walczyć. Kojarzyły się one, bowiem z upośledzeniem społecznym, bezsilnością, wyzyskiem i uciskiem. Dlatego też odmowa wydania na świat dzieci i przełamanie wyobrażenia, że macierzyństwo, to jedyne powołanie kobiety, okazały się swego czasu istotnymi czynnikami demontażu patriarchatu.

W obrębie współczesnego ruchu feministycznego wykształciły się dwa sprzeczne nurty, z których pierwszym wyraża wobec macierzyństwa postawę afirmatywną, a drugi krytyczną. Pierwszy nurt łączy się z tak zwaną ideologią nowej kobiecości, drugi określa się jako feminizm radykalny. Główną tezą nurtu afirmatywnego jest przekonanie, że macierzyństwo jest siłą kobiet. Związek matki z dzieckiem charakteryzuje się taką intensywnością uczuć, jaką rzadko, kiedy spotyka się w relacjach międzyludzkich. Życie z dzieckiem i czuwanie nad jego rozwojem dostarcza głębokich przeżyć, a ponadto przyczynia się do rozwoju osobowości matki. Może ona za pośrednictwem dziecka dowiedzieć się o sobie rzeczy, których przedtem nie wiedziała. Dzięki dziecku matka może spojrzeć na znany sobie świat w zupełnie nowy sposób, gdyż dziecko swoim zachowaniem kwestionuje i poddaje w wątpliwość liczne elementy tego świata. Zalicza się do nich na przykład logika materialnej rzeczywistości i logika języka (dzieci doskonale wychwytują jej luki i niedopowiedzenia) czy terror rytmu życia zawodowego odbiegającego od naturalnego rytmu życia ludzkiego. Nie od rzeczy też będzie stwierdzenie, ze dziecko jest niejako naturalnym sojusznikiem matki – czasami jej jedynym sojusznikiem. Dlatego usiłowania mężczyzn, zmierzające do ujęcia związku matka – dziecko w określone przez nich ramy i hierarchie, nie są bynajmniej nieuzasadnione. Celem ruchu feministycznego powinna być walka o to, by stworzyć możliwość pełnego przeżywania pozytywnych stron macierzyństwa oraz wykorzystania bogatego doświadczenia matek w życiu społecznym i politycznym.

Innym postulatem jest wkomponowanie matek z dziećmi w życie społeczne i zawodowe. Do tej pory fakt macierzyństwa kobiety nie miał na ogół wpływu na styl jej pracy zawodowej. Najbardziej zaawansowane próby zmiany struktury świata pracy z uwzględnieniem macierzyństwa mają miejsce w Stanach Zjednoczonych, gdzie niektóre instytucje umożliwiają matkom wykonywanie części prac w domu. Pracownica zmuszona przez długi czas przebywać w domu, na przykład podczas choroby dziecka, pozostaje z firmą w stałym kontakcie, i jest na bieżąco informowana o stopniu zaawansowania prac. Jeżeli sytuacja na to pozwala, do jej domu przenosi się część personelu, który odbywa tam narady, robocze spotkania itd.

Feminizm radykalny uważa natomiast ideologię macierzyństwa za kolejna pułapkę, w którą część kobiet dała się złapać. Fakt, że macierzyństwo stało się obiektem kultu właśnie teraz, wynika, zdaniem radykalnych feministek, z aktualnej sytuacji społecznej i politycznej. W społeczeństwie patriarchalnym zawsze, bowiem chodziło i chodzi o to, by wyeliminować kobiety z tych dziedzin życia, które wiążą się z dużym prestiżem, dużą władzą i dużymi pieniędzmi. Metody brutalnej przemocy fizycznej wzbudzają zawsze powszechne oburzenie. Lepiej, więc uciec się na razie do łagodnej a nieustępliwej perswazji. Uruchamia się, więc machinę propagandową mającą skłonić kobiety do powrotu do domu i wypełnianie tradycyjnej roli. Gloryfikacja macierzyństwa to jeden z wielu przejawów machiny. Ale są jeszcze inne.

Trend do reprywatyzacji kobiet i wysławiania ich cnót domowych jest niewątpliwie reakcją na bezrobocie. Wynika on ponadto z obaw spowodowanych niezaprzeczalnymi sukcesami ruchu feministycznego.

Z innej jeszcze strony w wielu krajach słyszy się narzekania na zbyt niski przyrost naturalny. Biorąc pod uwagę, że do roku 2010 ludność Afryki podwoi się, można być pewnym, że ludzkości nie grozi wymarcie, a cały problem polega raczej na przeludnieniu. Wypowiedzi osób zatroskanych faktem, że rodzi się zbyt mało dzieci, nie są, więc do końca szczere: to, co spędza im sen z powiek, to nie zbyt mały przyrost naturalny jako taki, lecz zbyt mały przyrost naturalny rasy białej. Mamy, więc do czynienia z manipulacją, i to manipulacją o jawnie rasistowskim podłożu.

Innym przejawem działania machiny propagandowej, to wylewanie krokodylich łez nad podwójnym obciążeniem kobiet pracujących, ukazywanie straszliwych skutków, jakie praca zawodowa matek wywiera na psychikę dzieci czy też utrzymanie w tonie aprobaty artykuły o kobietach, które zrezygnowały z zawodu na rzecz macierzyństwa i są z tego powodu bardzo szczęśliwe. Gdy metody perswazji nie skutkują, sięga się do przemocy i represji. Zaliczyć tu należy w pierwszym rzędzie widoczne na całym świecie dążenie do kryminalizacji przerywania ciąży – czyli do karania kobiet za odmowę pełnienia roli matki.