| ||||
|
w tym wydaniu:
Daniel Pipes:
ADM:
Monika Rotulska:
Cezary Rozwadowski:
Stanisław Bulza:
Romuald Bury:
Kazimierz Murasiewicz:
Marek Olżyński:
Mirosław
Kokoszkiewicz:
Jacek Zieliński:
Romuald Bury:
Marian Kałuski:
Mirosław Kokoszkiewicz:
Cezary Rozwadowski:
Jerzy Przystawa:
Bohdan Pękacki:
Jerzy Przystawa:
Kazimierz Murasiewicz:
Zbyszek Koreywo:
Jerzy Przystawa:
Mirosław Kokoszkiewicz:
Józef Darski:
Jan Ciechanowicz:
Marek Olżyński:
Mirosław Kokoszkiewicz:
prawym okiem:
Jan Engelgard:
Stanisław Bulza:
KM:
Klara Górska:
Maciej Filipowicz:
Witold Filipowicz:
Ludwik Skurzak & Adam
Wielomski:
Maciej Giertych:
SKCh:
| KM ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI Wtłoczeni w schematy wyniesione ze szkoły przyzwyczailiśmy się do obchodów Święta Niepodległości w dniu 11-go listopada. Data ta w sloganach rocznicowych ma symbolizować odzyskanie niepodległości po 123 latach zaborów. Jednak wyznaczenie daty odzyskania przez Polskę niepodległości nie jest takie proste. Po pierwsze - określenie ilości lat przebytych pod zaborami różnie może być liczone, w zależności od daty początkowej wyznaczającej zabór pierwszy, drugi lub trzeci. Do tego Spisz oderwany został od Polski przez Austrię jeszcze przed zaborami, w roku 1769. Po drugie - różne części Polski w różnym czasie dołączały do niepodległości. Wówczas na Polskę wyzwoloną składała się tylko Kongresówka i Galicja zachodnia. Zabór pruski nie był jeszcze przyłączony, podobnie jak Śląsk Cieszyński, a we wschodniej Galicji toczyły się walki z Ukraińcami. Znaczna część przedrozbiorowej Rzeczypospolitej nigdy już nie powróciła do Polski. Po trzecie - w różnych częściach kraju jeszcze przed 11-tym listopada powstawały lokalne rządy: w Lublinie rząd socjalistyczny, w Krakowie Komisja Likwidacyjna, w Poznaniu Rada Ludowa, w Warszawie Rada Regencyjna, w Tarnobrzegu republika chłopska, w Zakopanem Rada Narodowa, na Litwie samorodne komitety /Wilno, Grodno, Oszmiana/, w Paryżu Komitet Narodowy Polski uznawany był przez koalicjantów jako namiastka prawowitego rządu. Trzeba też gwoli prawdy historycznej przypomnieć, że obchodzenie Święta Niepodległości w dniu 11-go listopada wprowadzono w Polsce dopiero w 1928 r. i datę tą wykorzystała propaganda sanacyjna łącząc ten dzień z przybyciem Piłsudskiego do Warszawy /10-go listopada/ i przekazaniem mu władzy przez Radę Regencyjną /11-go/. Stąd często i obecnie wiele osób nieświadomie uznaje iż samo przybycie Piłsudskiego przywróciło Polsce niepodległość. W świetle prawa międzynarodowego dzień 11-ty listopada oznaczał zakończenie I wojny światowej jako moment podpisania przez Niemcy kapitulacji w Rhetondes (Compiegne). Stąd też i inne kraje przyjęły tę datę jako moment odzyskania niepodległości. Pod względem prawnym Polska uznana została za niepodległe państwo dopiero na mocy traktatu podpisanego przez Dmowskiego i Paderewskiego na Konferencji Wersalskiej 28-go czerwca 1919 r. Po latach przerwy wywołanej II wojną światową i zniewoleniem sowieckim przywrócono Święto Niepodległości i obchodzone jest jak przed wojną 11-go listopada. Jeżeli wspominamy zawirowania wokół wytyczenia daty ówczesnego oswobodzenia Polski, to nie dla podgrzewania dawnych sporów a jedynie dla przybliżenia wszystkim prawdy historycznej. Cieszmy się z tej niepodległości i doceniajmy jej dar, ale też i bądźmy świadomi, że w dzisiejszych realiach, naszej przynależności do UE nie jest ona pełna, a i w tym kształcie nie jest dana raz na zawsze i trzeba nadal jej strzec. Sudecki Biuletyn Informacyjny
| |||