Zlikwidować z mocy ustawy zasadniczej opiekuńczość państwa. Niech każdy obywatel decyduje sam za siebie i sam dysponuje zarobionymi przez siebie pieniędzmi .

Zlikwidować Z.U.S. Państwo powinno tak skalkulować podatki od zarobków, aby już w nich była wliczona składka na podstawowe zabezpieczenie socjalne. Podstawowe – czyli na darmową opiekę lekarską tylko w nagłych przypadkach + opiekę lekarza rodzinnego. Inne świadczenia medyczne każdy mógłby sobie albo wykupić bezpośrednio w szpitalu, albo mógłby się po prostu ubezpieczyć na własną rękę. To samo dotyczy świadczeń rentowych i emerytalnych. Każdy ma prawo do minimum socjalnego, zaś gdy chce otrzymywać więcej – niech się sam ubezpieczy w dowolnej firmie ubezpieczeniowej.

Zlikwidować darmowe szkolnictwo, które już od dawna jest fikcją. Uczeń, aby przebrnąć przez gimnazjum i liceum, żeby nie wiem jak był zdolny, musi płacić za korepetycje. Często płaci tym nauczycielom, którzy z kieszeni podatnika otrzymują honoraria za to, że powinni uczyć ale nie uczą. W każdym razie nie uczą tak, żeby przygotować do studiów. Jedynie najbiedniejsi mieliby prawo do bezpłatnej nauki, ale tylko w szkole podstawowej. Najzdolniejsi musieliby się postarać o sponsorów (dotacje z fundacji, albo stypendia fundowane). Po co rzesza niepiśmiennych maturzystów, którzy chodzili do szkoły tylko dlatego, że była za darmo i można było w niej spotkać kumpli od kieliszka albo od narkotyków.

Zlikwidować dotacje do przemysłu. Gdy dany zakład produkuje wyroby, które nie są nawet psu na budę potrzebne, to niech zlikwiduje tę produkcję i zajmie się czymś pożytecznym. W przeciwnym wypadku jedna dotowana huta będzie produkowała bloki metalu, które po przeleżeniu na składowisku będą sprzedawane jako złom innej hucie, z którego ta wytworzy znów inne kawałki, stanowiące surowiec dla kolejnej huty. Gdy takie huty powstaną na trzech różnych krańcach Polski, na transporcie produkowanego przez nie złomu zarobią także koleje – które i tak trzeba będzie dotować, bo są rozliczane z tonokilometrów. Dla przypomnienia – tonokilometr to ładowność wagonu (składu, całego pociągu) w tonach, przemnożona przez liczbę przejechanych kilometrów. Opłaci się ciągać przez cały kraj tysiące pustych wagonów, bo każdy tonokilometr na razie jest albo w pełni opłacony przez nieświadomych podatników, albo w dużej części dotowany przez tychże.

Ustalić podatek liniowy w wysokości, która pozwoli na realizację podstawowych zobowiązań państwa (zob. wyżej pkt. 1 i 2). Do podstawowych zadań państwa dodałbym także sądownictwo w pełnym zakresie – pod warunkiem rozliczanie sędziów z efektów pracy, aby głupia sprawa o pietruszkę nie była rozpatrywana na czterdziestu godzinnych posiedzeniach. Dodałbym policję federalną – bo lokalną powinni finansować mieszkańcy, oraz zawodową armię. W tej chwili zbieranina różnej maści nieudaczników, którym nie udało się oszukać komisji poborowych, albo złodziejaszków, którzy z chęcią idą do wojska idą po to, żeby kraść, nawet przy dużej dozie dobrej woli nie przypomina nawet najgorszej armii świata.